Service award voor Stanger hospital

Het is al een tijdje geleden dat we van Jeroen het bericht kregen dat de kinderafdeling van Stanger hospital de provinciale “MEC’s annual service excellence award” heeft ontvangen voor het kindvriendelijk project. Dit is een prijs die elk jaar uitgereikt wordt aan “individuen of teams die uitblonken in verschillende disciplines en bijdroegen aan gezondheidszorg in vaak moeilijke en uitdagende omstandigheden”. Blijkbaar is ons project dus in positieve zin opgevallen en een voorbeeld genoemd voor andere ziekenhuizen! Daar kunnen we trots op zijn.
Van Jeroen begreep ik dat het project nog altijd goed loopt. Als de nieuwbouw van de neonatologie afdeling klaar is zullen er intern wat afdelingen verhuizen waarbij dan fase 2 van het project uitgevoerd zal worden: een binnenspeeltuin voor de kinderen van PU Annex (de chirurgische en sociale patiënten). Daar is nog geld voor opzij gezet. Inmiddels zijn de speelborden die we gemaakt hadden door intensief gebruik aan het verslijten, met het gedoneerde geld zullen deze opgeknapt worden.
Langs deze weg willen we dan ook iedereen die zijn steentje / tientje heeft bijgedragen nogmaals hartelijk bedanken!

Groetjes Koen en Rob

Apetrotse sister Dela (verpleegkundig hoofd kinderafdeling) tijdens de ceremonie

Apetrotse sister Dela (verpleegkundig hoofd kinderafdeling) tijdens de ceremonie

De award!

De award!

Typisch Holland met een eend!

Het wordt nu écht tijd om langzaam afscheid te gaan nemen van ons blog. Nu we in Nederland wonen is de titel ook niet zo toepasselijk meer…

Wél zullen we nog regelmatig een update geven over het kindvriendelijk project in Stanger dus…ontvolg ons nog even niet! We vonden het super om jullie als familie, vrienden, collega’s en overige via-via’s op de hoogte te houden van ons reilen en zeilen van de afgelopen 3 jaar. Dank voor jullie enthousiaste support, reacties en feedback! Dat zorgde er voor dat wij vol enthousiasme doorgingen met ons blog.

Nog één persoonlijk berichtje dan toch om het af te leren. En ook wel toepasselijk typisch Nederlands: we zijn namelijk een paar dagen op pad geweest met een eend! In drie dagen zijn we om het IJsselmeer gereden, uiteraard snelwegen vermijdend. Ondanks dat je toch al jaren in Nederland woont was het toch een geweldige ervaring: wijdse landschappen, mooie luchten, statige, kneuterige of rommelige dorpjes en heel vriendelijke mensen onderweg (die Friezen zijn helemaal niet stug!). De eerste overnachting hadden we zelf geregeld: in een havenkraan in Harlingen..wow. Je staat midden in de haven met alle luxe er in gebouwd en het leuke is…je kunt ook nog een rondje draaien. Ik zou zeggen: de foto’s vertellen het verhaal.

Groetjes Koen en Rob

Zwemmen met zeehonden

Video

Dit filmpje hadden jullie nog van ons tegoed. Toen wij in Kaapstad waren 4 weken geleden zijn we naar Hout Bay gereden om daar met zeehonden te zwemmen. Een uur tussen de nieuwsgierige diertjes, echt een aanrader als je een keer in de buurt bent🙂
De donkergekleurden zijn jonkies, en de grijze zeehonden zijn de volwassen dieren. Op het eind van het filmpje kun je zien dat ze venijnige tanden hebben, maar ze bijten (blijkbaar…) niet. Tenminste, niet toen wij er waren.

Groeten uit Nijmegen!

Goodbye South Africa!

Vrijdag 8 Mei 2015, Nijmegen…

Daar zit ik dan. In Nijmegen. Ook mijn Zuid Afrika ‘avontuur’ is voorbij. Afgelopen zondag ben ik om 16 uur in Durban op het vliegtuig gestapt om, via Johannesburg en London, om 9 uur de volgende ochtend in Amsterdam te landen en daar opgehaald te worden door mijn mannetje Koen met een mooie bos rozen. Een vlucht die ik al 5 keer gemaakt had, maar nog niet eerder met zo’n enorme brok in mijn keel. Na ruim 2 jaar en 7 maanden in Zuid Afrika gewoond te hebben, was ik emotioneel om dat achter me te laten. Maar ik ben natuurlijk ook erg enthousiast en blij om weer met Koen in Nederland te kunnen wonen, dicht(er)bij onze familie en de meesten van onze vrienden.

Mijn laatste twee weken in Zuid Afrika stonden in het teken van inpakken en dingen regelen, maar ook enkele leuke en indrukwekkende dingen. Ik heb bijvoorbeeld 3 verpleegkundigen getrakteerd op een dagje naar Ushaka Marine world (het dolfinarium van Durban) en een High Tea in een chique restaurant in Durban, erg leuk! Daarnaast ben ik met iTeach naar 1 van de 3 vluchtelingenkampen van de Xenofobia in Durban gegaan, om daar te helpen, zeep, tandpasta, kleding enz uit te delen en om ‘patienten’ te zien. Toen wij aankwamen in het kamp was er een erg gespannen sfeer. De mannen waren sinds de ochtend in hongerstaking en zij verboden de vrouwen en kinderen om te ontbijten. Door medewerkers van het rode kruis werd ons afgeraden om naar binnen te gaan. Maar de mensen van iTeach, een organisatie die goed werk verricht in de afgelegen gebieden rond Durban, dacht daar anders over. In het kamp in Isipingo zitten ongeveer 1000 mensen afkomstig uit 8 verschillende Afrikaanse landen, en veel van hen weten niet hoe hun toekomst er nu uit zal zien. Dit zorgt voor veel spanning tussen de verschillende nationaliteiten (met name tussen de mensen uit de Kongo en Malawi) en de avond ervoor zou er zijn gevochten. Maar na overleg van de leiding van iTeach, met de ‘hoofden’ van de verschillende nationaliteiten, werd ons verzekerd dat we veilig zouden zijn. En dat was ook het geval. Veel mannen wilden een arts zien vanwege algemene klachten als hoesten en lichaamspijn. Ik heb hierdoor 1 op 1 met ongeveer 25 mannen uit de verschillende landen gesproken. Allemaal spraken zij goed Engels (veel beter dan onze patienten in Stanger ziekenhuis) en bijna allemaal waren zij moedeloos en wisten zij niet waar zij nu heen moesten. Erg indrukwekkend!…

Daarnaast moest er, na de vakantie in Kaapstad met Koen en zijn ouders, ook nog veel geregeld worden. Ik moest onze auto nog verkopen, de Outlander waarmee wij 2 maanden door Zuidelijk Afrika hebben rondgereisd. Met pijn in mijn hart heb ik de auto moeten verkopen voor een te lage prijs, 5 dagen voor mijn vlucht naar Nederland, net op tijd dus gelukkig! Ik moest koffers en dozen voor transport naar Nederland inpakken, en het appartement netjes opleveren, bankzaken regelen, abonnementen opzeggen, enz, enz, enz. Op 30 april heb ik samen met onze huishoudhulpen het appartement schoongemaakt en daarna heb ik afscheid genomen van onze bewaker Bongile en van Lillie, de beheerster van het complex. Daarna de sleutel afgegeven en de laatste dagen heb ik bij onze vrienden Jeroen en Rohan gelogeerd. De laatste avond, zaterdag, uit eten en op stap in Durban. Zondag een afscheidsontbijtje en daarna naar het vliegveld in Durban. Goodbye Zuid Afrika!😦

Groeten,

Rob.

 

Project vordert gestaag!!

Wow, wat een toffe dingen gebeuren er in Stanger hospital! Imiddels is de speelplaats achter Paediatric Unit Main (de medische kinderafdeling) af en officieel geopend door de kinderen met een feestje afgelopen vrijdag. De kinderen zijn heel blij om af en toe lekker buiten te spelen, resulterend in mokken als ze weer naar binnen moeten. Ook de speelborden zijn inmiddels opgehangen en hier wordt volop mee gespeeld.
Fase 2 van het project is een omheinde speelplek bij de Paediatric Unit Surgical (de chirurgische kinderafdeling). Hier gaat het enthousiaste team nu mee aan de slag. Zoals jullie kunnen zien op de site zijn we er echter nog niet helemaal qua geld, ondanks een aantal zeer vrijgevige donateurs recentelijk, waarvoor dank! Blijf dus doneren en…geef je op voor het Freek Bos golftoernooi, georganiseerd door de Lions club op 10 juni a.s. Hier hopen we het laatste deel van het geld op te halen. Klik hier voor hun site.

Groetjes Koen en Rob

IMG_6000

Overzicht van de speelplaats…

IMG_6012

…met een hinkelbaan en mooie muurschildering

IMG_6036

Een feestje om de speelplaats te openen: lekker eten / snoepen…

IMG_6035

…even schommelen…

IMG_6044

…en poseren voor een groepsfoto…

IMG_6049

…met moeders, patiënten, verpleging, dokters, diëtisten, fysiotherapeuten, pedagogische medewerkers etc. etc.

 

 

Met Koen en Rob in Kaapstad

Na de eerste ‘werkweek’ in Stanger e.o. Vertrekken we vrijdag richting Kaapstad. Rob heeft een prachtig huis geregeld met uitzicht op de Tafelberg. Paul met zijn interesse voor bouw en architectuur is helemaal enthousiast en voor het thuisfront (Ruud) wordt via whatsapp een rondleiding gedaan.
Kaapstad is een geweldige stad. We krijgen een goed beeld van de historie, waarin Nederland ook een rol heeft gespeeld. We zijn er niet altijd trots op!
We hebben het geluk dat de Tafelberg niet in de mist ligt, dus dat is onze eerste trip. Geweldig uitzicht!
Via een app op de Iphone hebben we een wandeling gemaakt door de wijk Bo-Kaap met heel veel historie. Een oudere dame vertelt ons over haar leven in de wijk en wijst ons op bijzonderheden. Erg leuk hoe zij enthousiast is in haar Afrikaans/Engels.
Het bezoek aan het museum van District 6 met een rondleiding door een vrouwelijke gids die daar heeft gewoond maakt veel indruk op ons. Wat heeft de Afrikaanse bevolking geleden!
Koen en Rob nemen ons ook mee naar steeds weer verrassende eetgelegenheden.
Terwijl Koen en Rob met zeehonden zijn gaan zwemmen, zijn Paul en ik naar Kaap de Goede Hoop geweest. Een prachtige rit en een memorabele plek om te bezoeken.
Om ons ‘mentaal’ voor te bereiden op the wine tasting gaan we twee dagen terug naar de natuur. We logeren in Amerikaanse caravans met alle comfort. De omgeving is geweldig en rustgevend. Het weer is helaas wat minder dus brengen we ook wat tijd door met een rikcompetitie bij het haardvuur.
De laatste twee dagen zijn we in Franschhoek en Stellenbosch. Daar hebben onze smaakpapillen het verschil kunnen proeven tussen een chardonnay, een cabernet sauvignon, een sauvignon blanc en een shiraz!
Het diner met 9 gangen in The Tasting Room was top. Je kunt pas vier weken van tevoren reserveren en je moet er snel bij zijn. De wijn bij elk gerecht is een pure smaakbeleving. Als compensatie voor de happy few die van haar heerlijke eten kunnen genieten, bakt de Nederlandse kok Margot Jansen iedere dag een groot aantal gezonde muffins die uit worden gedeeld onder de minder bedeelden onder ons. Goed initiatief!
Als afsluiting op vrijdag genieten we van een picknick op het prachtige Spier wijn estate. In een winkel aldaar koop je je eten en met een mand vol heerlijkheden en met natuurlijk een bijpassend wijntje zoek je een dan rustig plekje op.

Kortom de laatste week in ZA was geweldig. Paul en ik vinden het fijn dat we ook dit gedeelte van ZA hebben leren kennen.

Bedankt Koen en Rob we hebben erg genoten

Weer even terug in Zuid Afrika

Overall aan en beginnen maar...

Overall aan en beginnen maar…

...Rob en Marlice aan het werk...

…Rob en Marlice aan het werk…

...'s middags aan de schaft, een heerlijke bunny chow

…’s middags aan de schaft, een heerlijke bunny chow…

...later op de dag komen veel mensen meehelpen...

…later op de dag komen veel mensen meehelpen…

...het resultaat na een dag hard werken

…het resultaat na een dag hard werken

Bij PU Annex hangt het speelbord al

Bij PU Annex hangt het speelbord al…

...er wordt al goed mee gespeeld

…er wordt al goed mee gespeeld

Langs in district ziekenhuis Untunjambili met speelgoed...

Langs in district ziekenhuis Untunjambili met speelgoed…

...onder andere twee mooie baby gyms

…onder andere twee mooie baby gyms

 

Na een lange reis richting Zuid Afrika is het geweldig om Rob weer te zien.
Het appartement ziet er “welkom” uit!
Dinsdag moeten Koen en Rob het nodige regelen en zijn Paul en ik een heerlijke wandeling langs het strand gaan maken.
Het is fijn om Koen en Rob als “reisleiders” te hebben, want ze brengen je naar de meest gezellige en geweldige plekjes.
Woensdag is de dag waar we allemaal naar uit hebben gekeken. We gaan in het ziekenhuis van Stanger helpen met de muurschilderingen. Een van de onderdelen van het project “een tientje voor een ki€ndje”.
We worden hartelijk verwelkomd. De sfeer is goed en dat werkt aanstekelijk; steeds meer mensen nemen in de loop van de dag even de kwast ter hand. Het resultaat is dan ook geweldig!
De speelborden waar Koen en Rob en enkele collega’s de afgelopen periode hard aan gewerkt hebben zijn inmiddels ook opgehangen op de kinderafdeling en worden al veel gebruikt.
Donderdag is er nog een vervolg! Koen en Rob hebben nog wat extra houten speelgoed en baby gyms besteld voor het streekziekenhuis in Untunjambili, waar Koen maandelijks op outreach ging. De mensen zijn erg verrast en dankbaar.
De omgeving is daar uitnodigend voor een lunch in de buitenlucht met een mooi uitzicht op Kranskop. Op donderdagavond genieten we van een braai waar ook de collega’s van Koen en Rob aanwezig zijn.
Vrijdag vliegen we al vroeg naar Kaapstad, een stad die Paul en ik nog niet kennen, maar waar Koen en Rob al meerdere keren zijn geweest en dus de weg op hun duimpje kennen.
Rob heeft een geweldig huis in de wijk Waterkant geboekt, met uitzicht op de haven van Kaapstad en op de Tafelberg. De jaccuzi op het dakterras moet natuurlijk even worden uitgeprobeerd.
Het eten ‘s avonds bij het Turks restaurant is weer eens wat anders; er zijn geen menukaarten maar met een erg groot dienblad vol kleine gerechtjes komt men langs je tafel en ter plekke kies al die heerlijkheden uit waar je zin in hebt.
Met een tevreden blik kijken we terug op de eerste week van onze vakantie en zijn benieuwd wat ons nog te wachten staat!

Groetjes Marlice